Bycie prymitywnym

Człowiek cywilizowany może stać się prymitywny. W istocie oznacza to, że styl ludzkiego życia jest zmienny. Wraz ze zmianą starych wartości człowiek staje się związany z krajobrazem, z roślinami i zwierzętami. Nowa egzystencja wymaga praktycznej znajomości owej sieci wielorakich, naprzemiennie powiązanych zdarzeń, określanych zazwyczaj mianem przyrody. Wymaga też pewnej dozy szacunku dla siły bezwładności w tego rodzaju naturalnych systemach. Kiedy człowiek nabywa tej praktycznej znajomości i szacunku, nazywa się to „byciem prymitywnym”. Odwrotność, oczywiście, jest równie prawdziwa: ludzie prymitywni mogą stać się cywilizowani, jednak nie bez przyzwolenia na fatalne okaleczenie psychiki.

Komentarze Leto według Harka al-Ady

Frank Herbert Dzieci Diuny