LIPIEC

Lipiec był gorący i zupełnie nudny pod względem zdjęciowym.

Upały powodowały rozkładanie się kotów gdziebądź w jakiejkolwiek pozie, byle jak najbardziej rozciągniętej lub sflaczałej. Wszelkie koce straciły na znaczeniu, najlepsza była podłoga. Na zdjęciu Rondel pokazujący, jak mu jest okropnie gorąco.

Zdechnięta Matylda. Niezorientowanych uprzejmie informuję, iż koty pocą się tylko na poduszkach łapek. Biedactwa, nawet nie mogą dyszeć, jak psy. A po prawej truskawki, które tego lata zjadaliśmy w ilościach hurtowych.

Ozdoby na ciasta i torty w cukierni w Dąbiu. Tak śliczne i urocze, że poprosiłam o pozwolenie cyknięcia fotki. Cudo.

Na taki plakacik trafiłam pewnego dnia w okolicy wybiegu dla psów przy jeziorze Szmaragdowym. Ludzie to mają pomysły. Ciekawe, jak się serwis rozwija, czy znalazł zainteresowanych?

SIERPIEŃ

W przeciwieństwie do lipca, w sierpniu działo się bardzo wiele. Ostatnie nerwowe przygotowania do Zlotu i sam Zlot. Pełen emocji (dobrych i tych nie najlepszych), wydarzeń, wspomnień i zdjęć. Nie mogłam się zdecydować, które z nich usunąć, stąd taka ich ilość. I na koniec jeszcze dwie ciekawostki.

Ciężko pracowałyśmy susząc materace, piorąc koce, łatając namioty, kompletując półki i obijając je ceratą, nawlekając koraliki na żyłki i przygotowując wiosło. Tutaj Ola w pocie czoła tnie deskę na pióro wiosła. Trzy pełne pracy wizyty na Wzgórzu plus jeszcze moje krótkie wypady w celu malowania wiosła. Piotrkowi dziękujemy za skręcenie wiosła do kupy, co łatwym nie było!

Chwila wytchnienia w przygotowaniach. Zdjęcie autorstwa dziewczyn, ale nie mam pojęcia kto robił i czyje to dłonie. Znalazłam to zdjęcie na aparacie przy zgrywaniu zdjęć na komputer ;).

Manufaktura pagonowa. Rewolucyjny pomysł, dzięki któremu wszystkie pagony są z grubsza do siebie podobne.

Jedno z pierwszych zdjęć naszego Siamoszycowo-Zlotowego wyjazdu. Ptaszka ustrzeliła Patrycja. Cierpliwie i powoli podchodziła do niego cykając fotkę co pewien czas. Podeszła naprawdę blisko – mój aparat nie ma zoomu. Ciągle jestem pełna podziwu. (jaki to ptak?)

Wycieczka na zamki Mirów i Bobolice. Ekipa szarańczowa w cudnych, błękitnych koszulkach. Bardzo lubię to zdjęcie.

Słoneczniki. Całe pola słoneczników…

Okiennik i Kuba pomagający przejść dzieciakom do “okna” po bardzo wąskim przejściu. Chłopak ma nerwy – gdybym to ja szła pierwsza to nie pozwoliłabym nikomu przełazić tamtędy…

Uroczysty apel na krakowskim rynku. Taka ilość harcerzy i nasz hymn śpiewany tyloma głosami. Wzruszenie.

Zlotowe “miasteczko” toitoiowe. Jedno z wielu miejsc spotkań wszystkich stanów w jednym celu ;). I wieczny brak papieru.

Zajęcia – ćwiczenia teatralne z przemiłą druhną. Okazało się, że niektórzy mają ukryte talenty teatralne!

Ogród botaniczny, do którego dojazd zjadł nam połowę czasu zajęć a prowadzący zmyli się wcześniej, tak, że nie udało nam się oddać wypełnionej karty zadań. Szkoda, że mieliśmy tam tak mało czasu, bo ogród bardzo ciekawy. Będę musiała tam wrócić. Na zdjęciu prawdziwa mimoza zwijająca listki i gałązki po dotknięciu. Niesamowite.

Park Jordana i małe szaleństwa ;).

Wizyta w sortowni odpadów pod Krakowem. Cenne doświadczenie. Choć niektórzy woleli przejmować się okropnie smrodem i/lub robić słitfocie… (taki tam smród, chyba nigdy na wsi nie byli, tego niemal wcale się nie czuło)

Nasz namiocik. Zadanie początkowo wydawało się niewykonalne. Kilkanaście kartek papieru i taśma klejąca do wykonania namiotu, do którego zmieścimy się wszyscy. Ale już wkrótce okazało się, że mamy wiele pomysłów i potrafimy działać razem. Zmieściłyśmy się ;).

Drakkar pod flagą województwa Zachodniopomorskiego z tarczami miast (na przedzie Szczecin) i wiosłami drużyn (nasze wiosło 4te z kolei).

Ten-Którego-Imienia-Się-Nie-Wymawia (i sieje postrach wśród moich harcerek) robi mega bańkę mydlaną na małym rynku ;).

Jeden z wielu interesujących pomysłów harcerzy. Ciekawe, jak tam wynik castingu ;).

Zdjęcie nie wymaga komentarza :).

We wnętrzu kalejdoskopu. Zmultiplikowana.

[ironia] Bo przecież każdy prawdziwy Polak MUSI zobaczyć ten grób! [/ironia] Z którego mały zuszek Pawła zawinął złotą różę. I tak by sobie poszedł, bo nikt się nie zorientował. Dopiero sam Paweł ;).

Trochę wody dla ochłody, czyli ekipa uznała fontannę za interesującą.

Cudny wyrób. Wzięłam wizytówkę! I jeszcze: #chceto ;).

Apel kończący. Mała zuchenka dostaje instrukcję, która to druhna naczelnik, żeby jej przekazać bukiecik. Przesłodkie.

Salut do sztandaru naszej Chorągwi. Z Natalią bawiłyśmy się w fotografki i łaziłyśmy gdzie się dało (i nie dało). Zabawnie było :-).

Końcowe zdjęcie grupowe naszej Chorągwi.

Nooo, bez komentarza chyba…

Space invaders w Zdrojach. Ratuj się kto może! ;).

WRZESIEŃ

We wrześniu zaczęła się piękna, złota jesień. Poza tym bez większych szaleństw.

Chcielibyśmy pochwalić się naszym radiem z programatorem kanałów ;).

Matylda zaś chciała pochwalić się cudnym różem swojego języczka.

Żaba w tyle nie zostaje i również dzieli się swoim ;). (zdjęcie nie jest sponsorowane ;) ).

Park Leśny Kijewo i małe grzybki. Jesień idzie, nie ma na to rady.

Dąb czerwony. Jak widać ;).

I problemy szczecińskiej komunikacji z pisownią ;).

VII 2010

PS-będą koszulki. Spoza drużyny ktoś chętny? ;-)

Pomysł na święto dedykowane naszym futrzanym przyjaciołom powstał we Włoszech. W Polsce pojawił się w 2006 roku za sprawą Wojciecha Alberta Kurkowskiego (m.in. redaktora miesięcznika “Kot” i sędziego felinologicznego). Tego dnia przyznawany jest tytuł “Kociarza Roku” (wg czytelników “Kota”). Ma miejsce również wiele innych lokalnych imprez.

Z tej okazji na blogu “Srebrny Kot” utalentowana blogerka (sprawdźcie sami!) zaproponowała zabawę. Można wygrać ten oto przepiękny wisiorek o nazwie “qlkacat”:

Tu parę słów o jego powstaniu. Trzymajcie kciuki za mnie lub bierzcie również udział w zabawie! ;)

—

* chciałam to otagować, za dużo blipa…

Tego poranka, jako że byłam raczej niewyspana, pytanie to ewoluowało dość szybko i efektywnie w coś takiego:
(melodia znana i lubiana, przynajmniej dla naszego pokolenia)

Gdzie jest Matylda kiedy śpi?
Czy Farba zawsze bywa zła?
Co tak drapie nocą Kernel?
O czym gada do mnie Żaba?

Kotowa ferajna
świeże mięsko kocha
i chce byś codziennie
dawał im go trochę.

Adam powiedział, że popołudniu już nie będzie takie fajne jak rano*. Ale tym razem się pomylił ;) prawda?

—
* Kiedyś przyśnił mi się rysunek satyryczny, z którego byłam we śnie i po przebudzeniu dumna jak paw. Adam nie podzielał mojego entuzjazmu. Popołudniu doszłam do wniosku, że jednak nie jest aż taki śmieszny, jak mi się wydawało rano…

BLOGI

cloudy – lektura jej bloga uratowała mnie kilkukrotnie od wielkiej nudy w pracy i od towarzystwa przemiłego, lecz uciążliwego sąsiada Henia. I mimo, że często zupełnie nie rozumiem o co chodzi, to lubię zaglądać do historycznych wpisów.

strefa sejsmiczna – pioanka pisze o swoich zmaganiach z życiem z dwójką niepełnosprawnych dzieci. Notki pełne optymizmu. Podziwiam.

cienista dolina – mądre przemyślenia na życiowe tematy. Pisze żona byłego księdza, ale czy to ma jakieś znaczenie? Podziwiam za wytrwałość i gorliwość wiary. I mądrość.

niezapomnienie – jak wielki jest ból matki, której dziecko ginie w wypadku? Tego się nie da opowiedzieć, ale można dzielić się swoimi myślami, dzięki czemu jest łatwiej. Chyba.

yongpadre – zwykły blog pewnego księdza. Zapiski z życia, krótkie przemyślenia.

ks Wojciech – refleksje księdza na przeróżne tematy. Między innymi notka, o której już kiedyś wspominałam.

hiper-market – pracownik hipermarketu czyli nasze zakupy od innej strony. Zabawnie.

w dobie kryzysu – świetny pomysł na bloga i na przetrwanie. Szkoda, że tak mało się na nim dzieje. Może jednak kogoś zainspiruje?

KOMPUTEROWE / INTERNETOWE

blip labs – aby blipowało się łatwiej ;-)

ccleaner – świetny program do oczyszczania komputera ze śmieci. Uwaga – ostrożnie wybierać elementy do usunięcia, żeby nie było płaczu! Potrafi ładnie zwolnić miejsce na dyskach.

ROWEROWE

baza rowerów – cyt.: to dodatkowe darmowe zabezpieczenie Twojego roweru. Numer seryjny (numer ramy), który tutaj rejestrujesz jest unikatowy, ma go tylko Twój rower. Nasza baza łączy ten numer z Twoim adresem e-mail. Nie ochronimy Cię przed kradzieżą, ale jeżeli padniesz jej ofiarą dzięki rejestracji w BazieRowerów masz większe szanse na odzyskanie swojej własności.

historia rowerów – i ubrań dla rowerzystów na stronie holenderskiego muzeum

galeria różniastych przedmiotów nawiązujących bezpośrednio lub i pośrednio do rowerów.

KOTY

mieze katzen – przesłodkie zdjęcia prześlicznych kotów :-)

catio – cat + patio = catio, czyli jak zbudować patio bezpieczne dla kotów, by mogły razem z nami (lub samodzielnie) przebywać na świeżym powietrzu i poszerzać swoje horyzonty:-) Jak tylko kiedyś będę mieć swój własny domek z ogrodem…

kot doskonały – kolejny świetny blog o kotach:-)

habitat haven – firma produkująca elementy w stylu wyżej wspomnianego catio – do własnego składania. Inspirujące, zwłaszcza w połączeniu z ww stronką.

KOTY I KOMPUTERY ;-)

PawSense – program, który uratuje Twój komputer przed nieprzewidywalnymi efektami spaceru Twojego kota po Twojej klawiaturze. Ciekawa idea, zwłaszcza dla kogoś, kto ma 20 dolców na zakup programu. A szkoda…

WNĘTRZA I MAJSTERKOWANIE

ikea hacker – czyli jak można ulepszyć meble z ikea? Świetne i proste pomysły do wykonania własnymi rękami. Najważniejsze, że już przetestowane;-)

apartment therapy – jeden ze znanych blogów o wnętrzach. Dużo wszystkiego. Czasem można znaleźć perełkę.

jake and karen – opowiadają o swoim domu, o urządzaniu przytulnego gniazdka rodzinnego pokój po pokoju. Inspirujące.

home design find – kolejny ze znanych designerskich blogów o wnętrzach. Mniej bałaganu, łatwiej o perełkę.

Philips Living Colors – lampka, którą muszę mieć! (a do tego pomalowane na biało wnętrze;] ).

energy star @ home – czyli w jaki sposób oszczędzać energię – proste sposoby przedstawione w bardzo przystępny sposób – “wchodzisz” do wybranego pomieszczenia i już wszystko wiesz.

younghouselove – kolejne małżeństwo o urządzaniu swojego domu. Świetna galeria porównawcza “przed” i “po”. Chcieć móc kiedyś stworzyć takie porównanie…

art of wall – fototapety i naklejki na ścianę jako nowy trend we wnętrzach

KWIATY

kocham kwiaty – strona o kwiatach ciętych, doniczkowych i ogrodowych. Zdjęcia, opisy, poczta kwiatowa.

zakwitnij – blog florystyczny. Przepiękne kompozycje, rewelacyjne pomysły, wspaniałe zdjęcia.

PRZEPISY DO ZAPAMIĘTANIA

lody owocowo miodowe

pieczone pączki

oponki

prościutkie bezy

kokosanka

ciasteczka paszowe – te już zrobiłam, jeszcze o nich napiszę:-)

marchewkowe bułeczki

Kuchnia Agaty – przeróżne przepisy do przejrzenia. Oczywiście wszystkie sprawdzone na żywo, więc w teorii wysoce udawalne;-)

PORADNIKI

internetowy poradnik renowacji mebli – marzę, by kiedyś się w to pobawić

mały podróżnik – czyli jak podróżować z dziećmi, zwłaszcza za granicą i jeszcze dalej – na podstawie własnych doświadczeń pewnej odważnej rodziny:-)

RÓŻNE RÓŻNOŚCI

ho-lo – niesamowite torby miejskie z odzysku! Kiedyś jedną sobie sprawię. Koniecznie!

życie miodem słodzone – strona o miodzie. Brakuje mi tam jednak informacji o zdrowotnych właściwościach miodu…

zoo borns – czyli maleństwa urodzone w zoo. Słodkie zdjęcia maluszków i ich historie.

chords – jedna ze stron z chwytami i tabulaturami na gitarę.

2 future – gadżety, prezenty, nowinki technologiczne, czyli kolejny sklep w klimacie Toys4Boys, choć jednak nieco odmienny.

wstań z kanapy – czyli program “Od kanapy do 5-cio kilometrowego biegu w ciągu 9 tygodni”. Bieganie nigdy mnie nie pociągało, ale może komuś się przyda.

rowery stylowe – sklep, jaki kiedyś sama chciałam założyć – z rowerami starymi, stylizowanymi i akcesoriami.

archiwum Garfielda:]

PRZYDATNE!

interpretacja wyników badań krwi i moczu

Elektroniczna Biblioteka Polskich Norm

—

To tyle na dziś. Niedługo kolejna porcja, bo sporo mi tego zalega po zakładkach…

Przydało Wam się coś z mojego zbioru? ;-)

Zasady podobno są takie, że i ja muszę kogoś wyróżnić, po czym powiadomić o tym. Nie będzie łatwo, bo aktualnie czytam śladową ilość tego, co czytałam jeszcze parę lat temu. Ale spróbujmy.

Amag - za to, że pisze o czym chce, czyli najczęściej o swoich pasjach. Które są prawdziwymi pasjami. I za to, że po prostu jest:*

Maverick – trafiłam na ten blog kiedyś, dawno temu i zupełnie przypadkowo. I zostałam. Podziwiam i zazdroszczę i uśmiecham się razem z nią, gdy jest dobrze a martwię się, gdy nie jest. Mimo, że nie znam, zupełnie.

Agnieszka - za nieznany mi nigdy wcześniej wysoki poziom samokrytycyzmu;-) i niezwykłą umiejętność doprowadzenia mnie do granicy wytrzymałości psychicznej;-).

Orite - za to, że dobrze się czyta, za inny punkt widzenia i za Trójmiasto, w którym kiedyś chciałam mieszkać.

Piotr - za prosty i rzeczowy punkt widzenia. Szkoda, że ostatnio zaniedbany…

Michał - za radykalizm i za to, że mimo wszystko jeszcze gdzieś tam jest… I tak naprawdę to za dawne notki, bo od pewnego czasu strona się kurzy…

I na koniec oczywiście wszystkie kocie blogi, które czytam! Czyli m.in. Dante, Stefan, Czort, Dusława i Mufława, Pumek i Żaba… Ale nie zalinkuję, bo kot woli dobrą michę i ciepłego człowieka a nie jakieś tam elektroniczne obrazeczki. ;-)

To chyba tyle. Zmykam z Kernelem do weterynarza…

Zgromadziliśmy potrzebne elementy – styropian o grubości 5 cm, karton po drukarce (jest gruby i twardy), taśmę klejącą zwykłą i białą (do wykończeń zewnętrznych), duże, podwójnej grubości, zielone worki na śmieci (chcieliśmy plandekę ale w Castoramie była jedynie niebieska:/), nożyczki, nożyk do tapet, miarkę i linijkę. Karton powinien mieć minimum 24 cm wysokości, nasz miał 25 cm ;-).

Na początku posklejaliśmy obydwa otwarcia kartonu, wycięliśmy otworek (14×15 cm, bliżej góry pudełka niż dołu) i zabezpieczyliśmy rogi i otwór wejściowy taśmą.

Przyklejanie styropianu rozpoczęliśmy od najmniejszych boków. Po krótkich wyliczeniach wielkości wszystkich boków wyszło nam, że w ten sposób będzie najmniej cięcia styropianu a biorąc pod uwagę fakt, że odgłos cięcia nie jest miły dla uszu Adama, był to powód niezwykle istotny, mimo, że ja przy cięciu bawiłam się dobrze;-).

Drugie w kolejności były boki średnie czyli przód i tył. O ile tyl był jednolitym kawałkiem, tak przód należało podzielić na części. Najtrudniejsze okazało się obłożenie wejścia od góry – wąski kawałek trzymał się dobrze dopiero po zupełnym przyklejeniu go taśmą. Na tym etapie skończyła nam się zwykła taśma i musieliśmy użyć przeźroczystej.

W końcu nadszedł czas na największe boki, powiększone dodatkowo o grubość ścianek bocznych. Jak widać objętość domku sporo się zwiększyła.

Na tym etapie zakończyliśmy prace przewidziane na ten wieczór i oddaliśmy domek do wstępnej oceny technicznej naszym kotom. Najpierw ostrożnie obwąchały całość. (Słaba jakość zdjęcia spowodowana jest dużym kontrastem pomiędzy bielą styropianu a czernią naszych kotów).

Kernel i Żaba pokusili się nawet o sprawdzenie wnętrza. Kontrola wyszła pozytywnie, choć Kernel wspomniał, że on by tam nóg nie mógł wyprostować;-).

Dwa dni później zabraliśmy się za dokończenie projektu. Niestety z powodu słabej baterii aparatu i naszego wielkiego zapału do pracy nie zostały wykonane żadne zdjęcia pośrednie. Przedstawiam więc tylko efekt końcowy. Obłożenie całości workami nie było proste, gdyż są one w niezbyt odpowiednim wymiarze. Spowodowało to również nieco problemów z dokładnym przyklejaniem boków. Ale w końcu się udało. Zrobiliśmy nawet daszek nad wejściem (z grubej koszulki na dokumenty).

Na wierzchu przykleiliśmy uprzednio wydrukowaną i zalaminowaną kartkę z krótką informacją o szkodliwości szczurów (ich możliwości niszczenia i roznoszone przez nie choroby) oraz z prośbą o nie niszczenie i nie przenoszenie domku.

Odbiór końcowy prac prowadził głównie Żaba.

Matylda nie odważyła się wejść do środka, ale drobiazgowo skontrolowała stan zabezpieczenia wejścia. Wejście musi być porządnie zabezpieczone taśmą po to by kot wchodząc i wychodząc nie naruszył folii.

Domek wyniosłam na podwórko dwa dni później (po jeden dzień później padał deszcz) przed południem. Znalazłam mu dogodne miejsce przy działkach, gdzie niewiele dzieci i psów się kręci, co gwarantuje pewien poziom spokoju. Po ułożeniu domku w stabilny sposób podałam Stefanowi, który obserwował moje poczynania z zainteresowaniem lecz i lekkim przestrachem, jedzonko na miseczce. Gdy spałaszował (a ja odeszłam) powoli podszedł do budki, zajrzał do środka i ochoczo wskoczył. Dodam, że włożyłam do środka swoją starą, miękką bluzkę, żeby było mu ciepło i wygodnie. Domek Stefanowi spodobał się. Mam nadzieję, że mu się przyda i pozwoli w jako takim zdrowiu (bo już załapał katar:( ) przetrwać zimę!

A oto widok z okna naszej sypialni na podwórko. To małe zielone to domek Stefana:-)

Zostawiłam na domku swój nr telefonu, gdyby ktoś miał jakieś pretensje. Póki co (tfu tfu) jeszcze nikt nie dzwonił i mam nadzieję, że nie zadzwoni.

Teraz przymierzamy się do zrobienia ze dwóch kolejnych domków i postawienia ich od frontu budynku. Chodzi tu kilka wolnych kotów. Nasz blok jest już ocieplony i ma wymienione okienka piwniczne. Blok na przeciw właśnie ocieplają. Koty mają zrobione dwa zadaszenia ze starych parasoli ale przecież to nie ochroni przed zimnem…

Uwagi:
1. Dobrze mieć w pogotowiu odkurzać i po każdym cięciu wciągać ścinki styropianu, bo później można się nie doczyścić.
2. Dobrze mieć kogoś do pomocy – co cztery ręce to nie dwie;-).

Uwagi do następnych domków:
1. Należy przyszyć grubą nicią skrzydła zamknięć, bo taśma nie trzyma najlepiej i się nieco odginają.
2. Na jeden domek wystarczają dwa arkusze styropianu (kupiliśmy trzy).
3. Plandeka byłaby lepsza niż worki – taśma klejąca nie prześwitywałaby. Ponadto można by zorganizować odpowiedniej wielkości kawałek, zamiast męczyć się z dwoma workami (niestety była tylko niebieska a nie chciało nam się szukać dłużej). Taki jeden odpowiedni kawałek pozwoliłby też na znacznie prostsze i szybsze przyklejenie boków.
4. Trzeba pomyśleć o jakimś sztywniejszym materiale na daszek.

Wszelkie inne uwagi mile widziane:-)

Edytowano: 24.10.2008 09:28

Mamy sprzymierzeńca. Wczoraj podczas karmienia Stefana zobaczyliśmy, że ktoś wbił koło domku deskę w ziemię, by domek się nie ruszał a obok naszej miseczki była jeszcze jedna. Świetnie:D