shenn

Dla wszystkich instruktorek i instruktorów, drużynowych i wszystkich, którzy będą instruktorami, wodzami …

Będziesz Instruktorką, czy chcesz?
Nie dziś może i nie jutro.
Ale gdy nadejdzie ta godzina, kiedy Twoje życie będzie proste jak łodyga trzciny i proste jak śpiew skowronka.

Instruktorka, drużynowa to nie ktoś, kto chce rozkazywać, kierować, imponować
ktoś, kto zabrania lub pozwala, który gani lub chwali, kto nagradza lub karze.

Instruktorka – to wódz, to coś innego, to coś więcej..
Wódz to jest ten, kto nie chcąc tego i nie wiedząc o tym, przyciąga innych do siebie.
Ta, koło której przychodzi się usiąść;
ta, której się słucha i za którą się idzie, ponieważ odkryło się, że w niej jest siła, której nic nie może zniszczyć;
że jej życie jest proste i proste jest jej działanie; każdego dnia takie samo;
proste jak spokojne spojrzenie, które zdaje się przechodzić z daleka i iść jeszcze dalej, aż do hgłębi sumień, aż po horyzont.

Instruktorka – wódz…
Jak dobrze byłoby mieć wodza wtedy, kiedy jest się zmęczonym.
Kogoś, kto by myślał za nas,
kto by decydował za nas i za kim by się tylko szło.
Ale wodzowie są bardzo rzadko.
- Ci przynajmniej, którym się siebie powierza.

Będziesz instruktorką, czy chcesz?
Nie dziś może i nie jutro…
Ale gdy nadejdzie ta godzina, że życie Twoje będzie proste jak łodyga trzciny i proste jak śpiew skowronka.

Być wodzem, to nie znaczy zmieniać innych, żeby z nich zrobić to, czym się jest samemu, narzucając im własne myśli i działanie, ścigając ich poleceniami przepisami.
Być wodzem, to znaczy żyć życiem bardzo czystym w otwartym domu.
Niech ci, którzy chcą przyjść, przyjdą i niech drzwi się nigdy nie zamykają ani okna, bo wódz żyje na oczach wszystkich, dla wszystkich, ze wszystkimi.
Wódz wymaga wiele od siebie, ale tylko od siebie.
Jest surowy dla siebie, łagodny dla innych.
Wódz wie dobrze, że nie jest łatwo coś zrobić i że wszystko wymaga wysiłku.
Wódz – to jest towarzysz, którego uznałaś za lepszego od siebie i przy którym czujesz się lepszą, niż byłaś.
Oto dlaczego go wybrałaś.
Oto dlaczego mówisz: „mój wódz, moja drużynowa”.

Będziesz instruktorką, chcesz tego, prawda?
Nie dziś może, ani nie jutro…
Ale kiedyś nadejdzie ta godzina, że życie Twoje będzie proste jak łodyga trzciny i proste jak śpiew skowronka.

Druga Księga Jaszczurki

Jesteś lub będziesz. Chcesz tego, prawda?