shenn

Tuż przed Świętem Zaklęć szlag trafił główny plac informacyjny Królestwa. Banda rzezimieszków najechała na plac i zupełnie go zdewastowała. Wielka Szklana Kula rozbita w drobny mak nie była w stanie służyć już wymianie informacji. Czarodziejka miała jednak na głowie inne zmartwienia. Święto Zaklęć to nie byle jaka rzecz. Tego dnia każda czarodziejka jest po prostu zobowiązana przyjąć każdego, kto potrzebuje zaklęcia, czarodziejskiej mikstury, wróżenia z kart czy po prostu się wyżalić. Zdawała sobie sprawę, że poważnych zaklęć będzie raczej niewiele, ale ile razy w ciągu dnia można zmieniać kręcone włosy, wyczarowane w zeszłym roku, z powrotem na proste, zmieniać kolor oczu, bo nie pasuje do nowego wystroju kuchni, czy znalezione nad brzegiem rzeki kolorowe kamyczki zamieniać w amulety miłosne? To potrafi kompletnie wyczerpać. I jeszcze te przygotowania. Tkanie pajęczyn jest bardzo męczące a potem jeszcze trzeba je rozwiesić tak, by wyglądały jakby były tu od wieków. I te rybie oczy! Dobrze, że znalazła proszek instant – wystarczy zalać wodą i pozostawić na dobę. Wyglądają niemal jak prawdziwe.

Święto Zaklęć minęło wyjątkowo spokojnie, choć jak zwykle pracy było co niemiara. I mimo, że ból pleców jeszcze nie zelżał a dłonie wciąż drętwiały czarodziejka wróciła do spraw Królestwa. Przespacerowała się na plac informacyjny i zdębiała. Plac był odnowiony ale jakoś tak na łapu capu. W kątach czaiła się, niczym lepka maź, resztka czarnej magii. I to dość podstawowej. Co prawda szklana kula stała już na środku i umożliwiała komunikację, jednak po dotknięciu okazało się, że to nie szkło, tylko siplex*. Materiał podobny, jednak przy komunikacji z daleka zmętniający obraz. Czarodziejka mocno się zdziwiła ponieważ była pewna, że naprawą placu informacyjnego zajmie się Czarny Rycerz a on przecież nie korzysta z czarnej magii. I rzeczywiście, to nie była jego robota. Co prawda zaoferował się królowi, że naprawi plac, jednak zażyczył sobie czasu i pracowników. Czarodziejce nie udało się ustalić jak potoczyła się rozmowa z królem i dlaczego połączenie przez szklaną kulę (Rycerz wciąż przebywał w dalekich krainach) zostało zerwane. Czarny Rycerz, ewidentnie cierpiący ostatnio na jakąś dziwną przypadłość wiążącą się z szybko i nagle podnoszącym się ciśnieniem, nie chciał mówić. Również król odmawiał wszelkiego komentarza na ten temat powtarzając, że sprawą placu zajmie się rada królewska na najbliższym posiedzeniu i że czarodziejka ze swojej strony może jedynie wysłać kruka z uwagami…

Cała ta sprawa wydawała się czarodziejce, nie tyle tajemnicza, co bezsensowna. Ciągłe sprzeczki pomiędzy mieszkańcami Królestwa, dziwne decyzje króla, przypadłość Czarnego Rycerza i obojętność pozostałych mieszkańców stawały się coraz bardziej męczące a przede wszystkim denerwujące. I jeszcze Niania Agg wymagała znów silniejszej mikstury schładzającej, bo gotowa się przenieść na inny świat. Ze zdenerwowania zaczęła nawet puszczać parę z uszu… Czarodziejka strapiona zamyśliła się głęboko. Z tego letargu wyrwał ją dopiero dziwny dźwięk dochodzący z kuchni. To Szarkotka z zapałem gryzła dzióbek zielonej konewki wywleczonej z szafki pod zlewem. Czyżby wiosna była już blisko? Oby, pomyślała czarodziejka. Oby i w umysłach mieszkańców królestwa zakwitły przebiśniegi i powiał ciepły wiatr zmian… I zabrała się za wymiatanie sztucznych pajęczyn.

—
* siplex – szklanopodobny materiał wymyślony przez szalonego czarnoksiężnika Akryla, który miał problemy z czarowaniem. Cierpiał na dziwną przypadłość – momentami jego ręce wydawały się być posłuszne, ale nie jemu. Zdarzało się to najczęściej podczas rzucania zaklęć. W efekcie potłukł wszystkie ramy na obrazy, fiolki, naczynia i lustra. I gdy tak wydał już wszystkie oszczędności na uzupełnianie szklanych elementów wystroju zdenerwował się niesamowicie i wrzucił swoją szklaną kulę do gara z wywarem z tymelu łąkowego. Efekt zauważył jego parobek, gdy ukradkiem chciał podpić odrobinę lekko halucynogennego wywaru. I tak naprawdę jedyne, co się udało Akrylowi w życiu to siplex.