Wspomnienie natchnienia
Uwielbiam sprzątać! (czasami;-) ) A to dlatego, że znajduję przeróżniaste rzeczy! Ot tak na przykład parę wierszy (no, powiedzmy;-) ) z podstawówki chyba, napisanych przez Ewkę i Monikę i (całe szczęście) zapisanych potajemnie przeze mnie. Mały przykład twórczości:
Mam psa
lecz nie lubię kotów
myszy TAK,
szczury NIE
brata – może być
Ewa
i jeszcze coś Moniki:
lekcja historii
to dla mnie udręka
kiedy pani nas pyta
serce mi pęka
krew w tętnicy staje
brzuch do głowy wlata
ja już się nie boję
bo mam dwa naboje
zastrzelę kowboja
pojadę na wieś
żeby was nie zawieść
Monia
Z cieplutkimi pozdrowionkami dla Was dziewczyny!! Fajnie było w podstawówce;)
Bo w życiu chodzi o to…
Czymże jest życie, jeśli nie szeregiem natchnionych szaleństw? – Trzeba tylko umieć je popełniać! A pierwszy warunek: nie pomijać żadnej sposobności, bo nie zdarzają się co dzień.
George Bernard Shaw
Wczorajszy dzień był właśnie Bardzo Dobrze Wykorzystaną Sposobnością.
Zaczęło się niewinnie, od wodowania statku w Stoczni Szczecińskiej Nowa. Oglądany z Gryfii statek do przewozu (chyba) samochodów i innych pojazdów zjechał z gracją do wody. A że rufę miał płaską to ślicznie pacnął. Efektem była fala. Brat mój był już kiedyś na wodowaniu i opowiadał, że taka właśnie fala chlupnęła na oglądających, więc z mamą spanikowałymy i uciekłyśmy do tyłu. Oczywiście chlupnęło ale w zupełnie innym miejscu, więc końcówka wodowania mnie ominęła… Ale nigdy tak szybko nie wchodziłam po drabince na platformę;-)
…tak jak BLUSZCZ
Czas: pora obiadowa
Miejsce: kuchnia
Osoby dramatu: ja, siostra, radio, bluszcz
Akt I (i ostatni)
Robimy z siostrą sałatkę do obiadu. Ja majstruję przy pomidorach, siostra trze ser. Z radia sączy się muzyka. Leci Hey i ich “A Ty”:
…A ty kim
kim dla mnie mógłbyś być
może czymś
w dotyku miłym tak jak plusz…
Ja(nie zważając na to, że słoń mi na ucho nadepnął i nie każdy chce tego słuchać) śpiewam beztrosko:
a ty kiiiiim
kim dla mnie mógłbyś być
może czyyyyymś
w dotyku miłym tak jak BLUSZCZ
Siostra (zdziwiona): co Ty śpiewasz?!?
Ja:no usłyszałam tak za pierwszym razem i tak mi zostało
Siostra (pod nosem): zboczenie zawodowe…
—
Swoją drogą, bluszcz, fajne słowo, nie?;D
-bluszczolistna-
A ja rosnę i rosnę i rosnę…
… i niedługo przerosnę mamę, tatę i sosnę!
Dziś tylko foto i liczba: 9,5cm! bo uczę się pilnie do egzaminu. Będzie teścik ze znajomości roślin ozdobnych. Wynik jest przepustką do drugiej części. Stan mojej wiedzy jest … krytyczny:/
Postanowienia noworoczne
Ludzie robią co roku listę postanowień noworocznych. Zazwyczaj ich wogóle nie wypełniają. A jeśli już; kończą po kilku tygodniach i wracają do dawnych przyzwyczajeń. Ja również zrobiłam sobie taką listę. A raczej małą listkę;-) raptem kilka postanowień.
Oczywiście najtrudniej było zacząć. Najpierw zabrakło pieniędzy, potem było za zimno, potem nie mogłam a potem nie było czasu. Hah, może ktoś rzekłby – nie ma to jak wymówki! Być może tak było. Ale się skończyło;-)
Dziś byłam na basenie!:)
Jejku, chyba od trzech lat nie pływałam! Ale to jest jak jazda na rowerze – tego się nie zapomina. Gorzej z techniką. Byłam w tym dobra. Babka od wfu w liceum męczyła nas w naszej szkolnej “wannie” i nauczyła porządnie pływać. Ale po skończeniu liceum nie miałam doczynienia z prawdziwym pływaniem… Nie jest jednak tragicznie, widzę światełko nadziei:-) Jak będę systematyczna i po operacji ortopeda pozwoli mi pływać to obiecuję – wrócę do formy! A tymczasem umieram… Jestem wyczerpana, wymęczona i wysuszona (chlorem:/). No i cieszę się bardzo, że zaczynam wypełniać jedno z postanowień noworocznych. Wszystkim życzę tej determinacji, która pozwala zmieniać siebie na lepsze!
——–
A oto wyczekiwane drugie foto Kiełka! Ma już 7cm i prezentuje się okazale:D Patrzcie i podziwiajcie! :
-wyczerpana-
Witaj przybyszu
Nie ważne skąd przybywasz i dokąd zmierzasz. Trafiłeś tu do mnie, więc zostań chwilę, ogrzej się, odpocznij. Mam nadzieję, że Ci się spodoba i zostawisz odrobinę siebie.
.
It's like ten thousand spoons when all you need is a knife...
.
But I'm still standing better than I ever did, looking like a true survivor, feeling like a little kid...
.
Czuję się, jakbym miała 10 lat mniej, jakby czas zbyt szybko biegł i gubił mnie gdzieś po drodze. Mam swoje pasje, które utrzymują mnie jakoś na powierzchni, choć nie zawsze mam na nie czas. Zjada mi go często moje małe uzależnienie od sieci. Chwilowo znajduję się na kolejnym rozdrożu i kalkuluję, co mi więcej da, choć pewnie i tak życie zrewiduje wszystkie plany. Podobno ludzie mnie lubią. Zupełnie nie wiem za co.
.
shenn
.
Ostatnie komentarze